ایران امروز...
ایران امروز در یکی از بحرانیترین شرایط سیاسی و تاریخی خود قرار دارد.
ایران امروز به راه حل ملی، همهجانبه، متضمن آزادی و استقلال و نیز تکثرگرا و سکولار نیاز دارد.
ایران امروز به راه حلی نیاز دارد که در مسیر مبارزهی طولانی از دههی ۶۰ تا کنون، آزمایش وفاداری به محورها و مواد آن محقق شده باشد.
ایران امروز بهطور خاص در بحبوحهی یک جنگ که سرنوشت آن را در هالهیی از ابهام فروبرده، به راه حل جامع سیاسی، جغرافیایی و استراتژیک نیازمند است.
این راه حل هماکنون با «اعلام دولت موقت» از جانب شورای ملی مقاومت ایران، نقد و دم دست است. این راه حل در ۴۴ سال پیش مدون شده و متکی بر نفی تمامیتخواهی سیاسی، انحصارطلبیِ مذهبی و هرگونه وابستگی است.
تبلیغ و ترویج این راهحل را بهطور خاص در مرحلهی بحرانیِ کنونی که تمامیت میهنمان را در بر گرفته است، باید بهعنوان مسؤلیتی ملی، میهنی و انسانی تلقی نمود و در جهت تحقق آن، در داخل و خارج کشور کوشا بود.
راه حل ایران؛ نفی بنیانهای استبداد
در شرایطی که ساختار قدرت حاکم بر ایران طی دههها با سرکوب سازمانیافته، حذف دگراندیشان و انحصار کامل سیاسی همراه بوده است، هر طرحی برای آیندهی ایران ناگزیر باید بر پایهی نفی همین بنیانهای استبدادی استوار باشد. راهحلی که نتواند مرز روشن خود را با استبداد دینی و تمرکز مطلق قدرت مشخص کند، نهتنها قادر به گشودن افقی تازه برای جامعهی ایران نخواهد بود، بلکه خطر بازتولید چرخههای تاریخی استبداد را نیز در پی خواهد داشت. از همین رو اهمیت طرحی که بر مبنای جدایی دین از دولت، پذیرش تکثر سیاسی و تضمین حقوق شهروندی شکل گرفته باشد، دوچندان میشود.
راه حل ایران؛ تکثرگرایی، دموکراتیک
ایرانزمین جامعهیی متکثر از نظر قومی، فرهنگی، مذهبی و سیاسی است. تجربهی تاریخی نشان داده است که هیچ نظام سیاسی پایدار و ملی بدون بهرسمیت شناختن این تکثر، و تبدیل آن به بنیان مشارکت دموکراتیک، شکل نمیگیرد. راهحلی که بتواند چنین تکثری را در قالب یک ساختار دموکراتیک و سکولار سازمان دهد، درواقع پاسخ به یکی از بنیادیترین نیازهای جامعهی ایرانی است؛ نیازی که طی دههها بهدلیل سلطهی ایدئولوژی تمامیتخواه حکومتی و حذف نهادهای مستقل مدنی، سرکوب شده است.
راه حل ایران؛ ثبات جغرافیایی و امنیت منطقه
وضعیت ژئوپولیتیک ایران در یک منطقهی پرتنش و بحرانخیز قرار دارد. هرگونه تحول سیاسی در ایران ناگزیر پیامدهایی فراتر از مرزهای ملی خواهد داشت. بنابراین راهحل سیاسی برای آیندهی کشور باید علاوه بر پاسخ به مطالبات آزادیخواهانهی مردم، بتواند ثبات جغرافیایی و امنیت منطقه را نیز تضمین کند. در چنین چهارچوبی، طرح «دولت موقت» بهعنوان یک سازوکار گذار میتواند امکان انتقال قدرت از یک نظام بسته و سرکوبگر به یک ساختار دموکراتیک را فراهم سازد.
راه حل ایران؛ استقلال و اتکا به مردم
نکتهی مهم دیگر، مسألهی استقلال ملی است. تجربهی تلخ تاریخ معاصر ایران نشان داده است که هرگونه وابستگی سیاسی یا استراتژیک به قدرتهای خارجی، به تضعیف حاکمیت ملی و منافع مردم منجر میشود. از این رو، راهحلی که بر اصل استقلال و اتکای به ارادهی مردم ایران استوار باشد، نهتنها یک ضرورت سیاسی بلکه یک الزام تاریخی است. چنین رویکردی میتواند اعتماد عمومی را تقویت کند و زمینهی مشارکت گستردهتر نیروهای اجتماعی و سیاسی را فراهم آورد.
«دولت موقت»؛ راهنمای عبور از وضعیت کنونی
در نهایت، تحقق هر راهحل ملی نیازمند آگاهیرسانیِ عمومی برای مشارکت فعال شهروندان است. امری که در شرایط کنونیِ ایران بسیار ضروری است. بنابراین وظیفهی نیروهای آگاه، نویسندگان، فعالان سیاسی و اجتماعی آن است که با روشنگری، گفتوگو و ترویج «دولت موقت» در جامعه، زمینهی شکلگیری یک ارادهی ملی برای عبور موفقیتآمیز از وضعیت کنونی را فراهم کنند.
ایران در آستانهی تحولی تاریخی قرار گرفته است. آیندهی کشور به میزان توانایی جامعه در سازمان دادن یک راهحل دموکراتیک، ملی و فراگیر بستگی دارد. هر گامی در جهت تبیین و تقویت چنین راهحلی، در حقیقت گامی در مسیر آزادی، حاکمیت مردم و بازسازی ایران خواهد بود.
