دهم اکتبر، «روز جهانی علیه اعدام»، فریاد رسای جامعه جهانی برای برچیدن کامل یکی از بدوی‌ترین و ننگین‌ترین شیوه‌های مجازات در عصر حاضر است. این روز، وجدان بیدار بشریت را فرامی‌خواند تا در برابر دولت‌هایی که از سلب حق حیات به‌عنوان ابزار حکمرانی استفاده می‌کنند، یک‌پارچه بپاخیزد.
در آستانه روز جهانی علیه اعدام، خانم مریم رجوی، طی نامه‌‌ای به آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل متحد، خواستار اقدام فوری بین‌المللی برای توقف اعدام‌ها و کشتار معترضان در ایران شده است. از جمله خواسته‌های مطرح شده در این نامه عبارتند از:
- به‌رسمیت‌شناختن جنایات تشریح شده به‌عنوان نسل‌کشی و جنایت علیه بشریت
- ایجاد یک سازوکار مستقل بین‌المللی عدالت کیفری
- محاکمه مسئولان این جنایات از جمله با استفاده از اصل صلاحیت جهانی
- ارجاع پرونده نقض حقوق‌بشر در ایران به شورای امنیت
- تضمین دسترسی بدون مانع نهادهای تحقیقاتی سازمان ملل به زندان‌ها، قربانیان و شاهدان است
به گواه اسناد منتشرشده، ضرورت ایستادگی و قاطعیت بین‌المللی علیه اعدام هیچ‌جا حیاتی‌تر از ایران نیست؛ سرزمینی که تحت حاکمیت فاشیسم دینی، به رکورددار اعدام در جهان بدل شده است.
ماشین کشتار خلیفه اعدام در ایران، در سال ۲۰۲۵ با فرستادن حداقل ۲۲۰۰ انسان به قتلگاه، رکوردی سیاه‌تر از همیشه بر جای گذاشت و در سال ۲۰۲۶ برای نخستین بار پس از قتل‌عام ۱۳۶۷، بیش از ۵۰ زندانی سیاسی را طی چند ماه به چوبه‌های دار سپرد.
با این حال، پاسخ جامعه جوشان ایران به این قساوت، نه تسلیم و ترس، بلکه آتش و شورش بود. کانون‌های شورشی در آستانه این روز جهانی، با اجرای ۲۰ پاسخ آتشین و ضربتی، فضای ارعاب و آماده‌باش نیروهای سرکوبگر را به‌شرح زیر درهم‌شکستند:
- انفجار در پایگاه بسیج سپاه پاسداران چابهار
- انفجار در مرکز سرکوب و چپاول موسوم به اداره تعزیرات حکومتی در ایرانشهر
- به آتش کشیدن راهنمای ستاد خبرچینی سپاه پاسداران با پرتاب کوکتل در بندرعباس، گناوه، ازنا و شهریار
هم‌زمان با این تهاجم آتشین، شورشگران در شهرهای تهران، اندیشه (شهریار)، اصفهان، مشهد، ساری، بیرجند، زاهدان، نیک‌شهر، سرباز و سبزوار نمادها، بیلبوردها و بنرهای منحوس خمینی، خامنه‌ای و پسرش را یک‌به‌یک به‌آتش کشیدند.
امروز، کارزار سراسری «نه به اعدام» نه فقط از کف خیابان‌های ایران و جهان، بلکه از پشت میله‌های زندان‌ها، نظام قتل‌عام را محاصره کرده است. در آخرین هفته این کارزار، زندانیان ۶۶ زندان علیه اعدام برخاستند.
خیزش زندانیان و پاسخ‌های آتشین شورشگران، نشان می‌دهد که هیچ طناب داری قادر نیست مانع سقوط نظام قتل‌عام شود و همت ملی ایرانیان با پیشتازی جوانان و کانون‌های شورشی، فردایی آزاد، دموکراتیک و بدون چوبه دار را محقق خواهد ساخت.
