رژیم جنگافروز و بحرانزدهٔ آخوندی در وحشت از شعلههای قیام، روز دوشنبه ۱۴ اردیبهشت، ۳شورشگر دلیر بهنامهای مهدی رسولی، محمدرضا میری و ابراهیم دولتآبادی را بهاتهام مشارکت در مجازات شماری از بسیجیان در مشهد سربهدار کردند.
پیشتر در همین ستون نوشتیم «حاکمیت، در سایه تنشهای خارجی و فضای جنگی، با شتاب دادن به احکام اعدام بهدنبال ایجاد رعب در جامعه و مهار کانونهای شورشی است» و حالا این کارگزاران و سرکردگان نظام هستند که اعتراف میکنند بقای نظامشان در گرو ادامهٔ جنگ است.
روز چهارشنبه نهم اردیبهشت خبرگزاری حکومتی خبرآنلاین از قول قاسمیان نوشت «خداوند این جنگ را برای ما خواسته است. یا با شرف و عزت میجنگیم و نصرتهای الهی را جذب میکنیم، یا با بیشرافتی باز هم مجبور به جنگیدن میشویم، با این تفاوت که نصرتهای الهی را نخواهیم داشت».
یعنی ادامهٔ نظام در گرو تداوم «جنگ» است و هیچ شکاف نمیتوان در آن گذاشت؛ میبایست چه «با شرف» و چه «بیشرف»، در هر صورت با اهرم جنگ، بقای نظام را تضمین کرد.
آخوند قاسمیان ضمن ابراز ناخرسندی از آتشبس موقت و تأکید بر اینکه «آرزوی ما شروع مجدد جنگ است» میگوید: «انشاءالله که داریم به لحظات بسیار خوبی نزدیک میشویم و مجدداً این جنگ باید شروع شود. ما سرنوشتمان در این جنگها مشخص میشود، در این حالت نه جنگ نه صلح، ما هیچ برداشت و هیچ آوردهای نداریم».
سالها قبل جواد منصوری نخستین سرکردهٔ سپاه پاسداران، در تلویزیون آستان قدس، برنامه «گرا»، (مهر ۱۳۹۶) با اشاره به نقش و جایگاه جنگ ۸ساله برای سدبستن در برابر قیامهای مردم گفت:
«اگر جنگ نشده بود، من فکر میکنم انقلاب اسلامی از بین رفته بود. جنگ بود که انقلاب اسلامی را سازمان داد، قدرت داد، تجربه داد، روحیه داد و موقعیت داد. خیلی ما نتایج جنگ برامون عالی بود، عالی بود. با جنگ بود که توانستیم ضدانقلاب داخل رو سرکوب کنیم، گروهکها رو سرکوب کنیم».
این جملات، فقط یک خاطره یا روایت از گذشته نیست؛ اعترافی است به یک راهبرد! راهبردی که در آن، جنگ خارجی به ابزاری برای تشدید سرکوب و مهار شورشگران قیام تبدیل میشود.
پیش از این رئیسجمهور برگزیده مقاومت در جریان کنفرانس در اتحادیه اروپا تصریح کرد:
«از نخستین روز شروع جنگ اخیر، شورای ملی مقاومت بر شعار صلح و آزادی تأکید کرد.
بهمحض اعلام آتشبس شورای ملی مقاومت از آن استقبال کرد و تأکید کرد که صلح پایدار تنها با سرنگونی دیکتاتوری دینی توسط مردم و مقاومت سازمانیافته و برپایی یک جمهوری دموکراتیک برقرار میشود».
