«پناهنده سیاسی واقعی کسی است که چهره
به چهره، روبهرو در برابر حکومت مسلّط
ایستاده است. پناهنده سیاسی، نیتش این است
که با جلّادان حاکم بر وطنش تا نفس آخر بجنگد.
مدام در تلاش است که دیوار جهنم آخوندها را
بشکند و به خانه برگردد. روحیهٔ پناهنده سیاسی
عضلانی است. پناهنده سیاسی واقعی انسانی
است که بیهیچ چشمداشتی میخواهد کمر رژیم
جمهوری اسلامی را بشکند، خشت روی خشت بگذارد
و خانهٔ تازه و وطن تازهیی بسازد».
(از مقاله «پناهنده سیاسی کیست؟»، نوشته زندهیاد دکتر غلامحسین ساعدی)
اکنون در خارج از ایران، مسئولیت استمرار قیام دی ۱۴۰۴ بر شانههای «پناهندهٔ سیاسی» است. تداوم این قیام از پناهندهٔ سیاسی چه میخواهد؟ از او میخواهد که «شرط ذهنیِ» قیام و انقلاب در ایران را تدارک ببیند و به مسئولیت خود در به منصهٔ ظهور رساندن «شرط ذهنی» در داخل کشورش پاسخ بدهد. ظرف تجلیِ این شرط، با فراخوان به «تظاهرات ایران آزاد ۱۴۰۴» بهمناسبت «چهلوهفتمین سالگرد انقلاب بزرگ مردم ایران بر ضد دیکتاتوری سلطنتی» مهیا شده است.
این گردهمایی چه ضرورتها، چه فوریتها و چه ویژگیهایی دارد؟
ــ گردهمایی و تظاهرات ایرانیان در روز شنبه ۱۸بهمن ۱۴۰۴ / ۷فوریه ۲۰۲۶ در برلین، بروز یک مرحله از مرزبندیهای مهم بین ۲جبهه در موقعیت کنونی ایران خواهد بود: جبههٔ نفی هر گونه دیکتاتوری در مقابل جبههٔ شاه و شیخ.
ــ تحقق این مرزبندی، گامی مهم از مراحل قیام ۱۴۰۴ است. این مرحله میگوید «شرایط عینیِ» قیام و انقلاب در ایران بهطور کامل تحقق یافته و مرحلهٔ تکاملیِ آن، تحقق «شرط ذهنی»، یعنی رهبری و آلترناتیو فرارسیده و بیش از همیشه فوریت یافته است.
ــ اتاق فکر رژیم آخوندی در مرحلهٔ پساقیام ۱۴۰۴، تمام تلاش خود را صرف بیگانهسازیِ قیام برای گریز از مکافات قتلعام و نیز مصادره نمودن هدف سرنگونیخواهیِ قیامکنندگان به مطالبهٔ سلطنتخواهی کرده است.
ــ گردهمایی و تظاهرات ایرانیان در روز شنبه ۱۸بهمن ۱۴۰۴ در برلین را باید ادامهٔ قیام دی ۱۴۰۴ دانست. از همینرو مسؤلیتآفرین است. از همینرو نافیِ هر گونه دیکتاتوری است. از همینرو باید سیمای حقیقیِ ایران را نمایندگی نماید. از همینرو پاسخی قاطع به دسیسههای اتاق فکر نظام ملایان و همسویان با آن است.
ــ پیام برگزاری این گردهمایی و تظاهرات، گویای گسترده بودن استعداد جامعهٔ ایران در نفی دیکتاتوری در گذشته و آینده است. این استعداد اکنون بهوسعت دنیایی است که ایرانیان در آن حضور دارند. دنیایی انسانی که دکتر غلامحسین ساعدی مسؤلیت، وظیفه، انگیزهها و تواناییهایش را توصیف نمود.
ــ این گردهمایی و تظاهرات، معرف ضریب هوشیاری جبههٔ مردم و مقاومت ایران در پاسخ به مرحلهٔ حساس و سرنوشتساز عبور تاریخی از دیکتاتوری ولایت فقیهی است.
ــ این گردهمایی و تظاهرات میخواهد بار دیگر اثبات نماید که قیام سراسریِ دی ۱۴۰۴ دنبالهیی بیانتها در داخل و خارج ایران دارد. ادامهدهندگان این قیام با درسآموزی از تمام قیامهای ۳دههٔ گذشته، قصد کردهاند که از داخل تا خارج ایران، هر چه بیشتر سازمانیافته، متشکل و هماهنگ به پیش بتازند.
ــ وجه دیگر این گردهمایی، جلوگیری از هویتزدایی از انقلاب ۱۳۵۷ و اهداف اصیل و تاریخیِ آن است. همانطور که هموطنان بهطور خاص در فضای رسانهیی شاهدند، چوبهای زیر بغل نظام آخوندی بههمراه برخی رسانههای فارسیزبان، میخواهند سناریو محافل استعماری در مورد انقلاب ۱۳۵۷ را تکرار کنند. هدف نخست این پروژه، پراکندن یأس در میان مردم ایران نسبت به آیندهیی فارغ از هر گونه دیکتاتوری و نیز بردن اپوزیسیون و آلترناتیو واقعی به سایه است.
پیوندها و همبستگیهای این گردهمایی و تظاهرات، در متن فراخوان آن چنین عنوان شده است:
«هموطنان آزاده را به شرکت در تظاهرات ۱۸ بهمن / ۷فوریه در برلین فرامیخوانیم تا بانگ بلند کاروان شهیدان و پیامآور شورشگران برای آزادی و صدای رسای زندانیان سیاسی باشند».
