در آستانه سالروز قیام سراسری ۱۴۰۱، جامعه ایران در شرایط انفجاری بهسر میبرد؛ وضعیتی که نه با خطونشان کشیدن مهار میشود و نه با نمایشها و عربدههای خیابانی.
اعترافات سرکردگان نظامی و تحرکات اخیر چماقداران نیز نشان میدهد که سران وارفتهٔ نظام، بیش از دیگران صدای پای قیام را شنیدهاند.
پاسدار رادان، سرکرده انتظامی رژیم، روز ۲۲ شهریور با ادبیاتی هراسآلود گفت: «ما شرایط مون جنگی است اگر وطنفروشی بهدعوت دشمن خواست ناامنی ایجاد کند ما اون رو مثل دشمن میبینیم باهاش اون برخوردی رو میکنیم که با دشمن برخورد میکنند».
او با اذعان به ضربات پیدرپی شورشگران بر پیکر فرسوده نظام، وحشت و سراسیمگی پاسداران را از مجاهدین و کانونهای شورشی برملا کرد و گفت: «در یکی از استانها یکی از واحدهای ما ضربه خورد که ۳ نفر از منافقین دستگیر شدند و باقیماندهشان را هم داریم دستگیر میکنیم».
پاسدار چماقدار که آمده بود به نیروهایش روحیه دهد و با تهدید، روحیهٔ مردم را تخریب کند، بهشدت خشم و کینهٔ مردم نسبت به نیروهای سرکوب اعتراف کرد و افزود: «ما فقط در سالی که تا حالا پشت سر داریم میگذاریم در این ۶ ماهه بالغ بر ۳۵۰ شهید برای امنیت مردم تقدیم کردیم».
هراس از جرقه و آتشفشان قیام، تمام ارکان حاکمیت را به تقلا انداخته است. پیش از این نیز آخوند رفیعی با صراحت گفته بود: «دشمن دنبال زدن یک جرقه تو کشور است... یک گرانی بیتدبیر میتواند این جرقه را ایجاد کند، بعد بلند نشوید بگویید من خواب بودم!»
در همین راستا، سرکردهٔ پاسداران از مانور ۱۱۰ هزار نفری در روز چهارشنبه ۲۵ خرداد ـ سالروز قیام ۱۴۰۱ ـ خبر داد و گفت: «این رزمایش با هدف نمایش اقتدار و آمادگی بسیجیان و مردم در تمامی شهرستانهای استان تهران برگزار میشود و در آن ظرفیتهای مختلف بسیج، اقشار و گروههای مردمی بهکار گرفته خواهد شد».
همزمان یک رسانهٔ حکومتی زیر تیتر «۲۷ شهریور در تهران چه خبر است» نوشت: «فرمانده سپاه محمد... از برگزاری اجتماع و رزمایش مردمی «جانفدای ایران» در روز ۲۷ شهریور خبر داد و اعلام کرد شمار ثبتنامکنندگان این رویداد از ۴۰۰ هزار نفر عبور کرده است».
اما فراخوان برای این مانورها، بیش از آنکه نشاندهنده قدرت باشد، نمایانگر عجز و درماندگی برای پنهان کردن ترس از خیابان است چرا که خوب میدانند عربدههای شبانه و مانورهای اینچنینی در برابر ارادههای پولادین نسلی که مرز خود را با هر نوع استبداد روشن کرده، دوام نخواهد آورد.
