سوال: چرا چنین آتش‌سوزی‌یی در پلاسکو اتفاق افتاد؟ آیا امکان پیشگیری از وقوع این فاجعه نبود؟
محمدعلی توحیدی: قطعاً نباید این فاجعه به این صورت اتفاق می‌افتاد. اصلاً جبری و تصادفی نبوده است. طبق ابتدایی‌ترین اصول علمی سازه‌ها و ساختمانهای مدرن، می‌بایست برای اداره و حفظ این ساختمان، تدابیر اولیه صورت می‌گرفت.
اینکه چه کاری در آنجا می‌شد و چطوری نگهداری می‌شد، اینها چیزهایی است که در بعد از حادثه دارند صحبت می‌کنند. از این صحبت می‌کنند که ما 30 بار تذکر دادیم. خود این، حاکی از این است که بدون اینکه سیاست درستی در کار باشد، حتی خودشان 30 بار تذکر هم داده‌اند. تذکر یعنی چه؟ یعنی تخلفاتی انجام می‌شود، کارهای بی‌رویه‌یی دارد صورت می‌گیرد.
حتی قالیباف ـ شهردار دست‌نشانده‌ٴ خامنه‌ای و در واقع رفیق خامنه‌ای و مهرهٴ دست‌آموزش ـ می‌گفت که من رفتم داخل و فاجعه بوده و نمی‌دانستیم ببندیم یا نبندیم. اینها خودش سند جرم است؛ سند اینکه بسیاری کارها نشده است.
در حقوق، هم افعال مجرمانه و هم ترک فعل‌های مجرمانه وجود دارد. بسیار مسلم و واضح است که چیزهایی به یغما رفته، غارت شده یا توسط بنیاد به‌اصطلاح مستضعفان مصادره شده و به چنگ ولی‌فقیه نظام ـ چه خمینی و چه بعدش خامنه‌ای ـ افتاده است. اینها فقط و فقط برای پول درآوردن حداکثر و پولسازی بدون هیچ کنترل، بدون هیچ حسابرسی، بدون هیچ رسیدگی ـ حتی از نظر اقتصادی و از نظر درآمدـ است تا این اموال را حفظ کنند و مورد استفاده قرار دهند.
با این ساختمان چه کار شده است؟ الآن خودشان دارند می‌گویند که «بنیاد مستضعفان برای اینکه از خودش رفع ابهام بکند»، می‌گوید ما واگذار کرده بودیم. یعنی انگار ما آنجا نبودیم. «واگذار کرده بود» یعنی اینکه به دلالهایی که این‌جا را می‌گیرند، سرقفلی داده بود. سرقفلی و اجارهٴ مشخص دادند تا اینها هم مرتباً قیمتش را بالاتر ببرند و با آن هر استفاده و هر کاری که می‌خواهند بکنند.
بسیار واضح است که در هر ساختمانی، چه کارهایی واجب و مجاز است، چه کارهایی مجاز نیست، چه اجناسی می‌شود داخل آن برد و اجناس چه وزنی باید داشته باشند. توجه داشته باشید که فونداسیون و ساختار این ساختمان، یک فونداسیون محکم فلزی بوده است. از اولین ساختمانهایی بود که در خاورمیانه ساخته شد و این همه سال هم سرپا بود. این همه حوادث در تهران بوده و این ساختمان برای مدت 200سال ساخته شده بود. حتی ساختمانهایی مشابه همین ساختمان پلاسکو وجود دارند که به‌کلی سوخته‌اند؛ ولی سازه‌اشان سر جایش مانده است. این در صورتی است که از آن مراقبت و حفاظت شود.
خودشان گفته‌اند مادهٴ اشتعال‌زایی سوخته و آتشی درست کرده که به این نقطه رسیده است. سؤال این است که چرا این مواد آنجا بوده است؟ از سوی دیگر باید ببینیم شیوه استفادهٴ بنیاد مستضعفان از این ساختمان، چگونه بوده است؟ چرا که این موضوع فقط در این‌جا نیست.
در دستگاه ولایت‌فقیه، در تمام بنیادهایی که ولایت‌فقیه در دست دارد و در تمام مؤسسات و شرکتهای انتفاعی و سودآوری که همین بنیاد مستضعفان دارد، این تازه یکی از آنها بود. 100 الی 150 مؤسسه دیگر، در تیول همین بنیاد مستضعفان است. اینها در درون رژیم ـ چه اداره‌اش، چه پول و خرج و هزینه‌ی آن ـ بدون هیچ کنترل سیستماتیکی اداره می‌شوند. یعنی خامنه‌ای و بنیادهای تحت کنترلش، از هر گونه کنترل و نظارتی معاف هستند. موضوعی که بین باندهای خودشان، چند سال جنگ و جدال است. یعنی بین باند روحانی، باند خامنه‌ای و شورای نگهبان که می‌گویند باید یک قانونی باشد. باند مقابل، مخالفت می‌کند که هیچ‌گونه نظارتی بر ولی‌فقیه و اداره‌هایش نمی‌شود کرد.
این ساختمان به این ترتیب اداره می‌شد. پس اگر درست رفتار می‌شد، این اتفاق نمی‌افتاد. وانگهی، بعد از اینکه آتش‌سوزی صورت گرفت، چطور با آن برخورد شد؟ چه شیوه‌ای بوده است؟ اینکه چطور اقدام کردند هم، حرفهای زیادی به دنبالش دارد. البته آتش‌نشانان فداکاری کردند، از خودگذشتگی کردند و تعدادی از آنها در همین جریان جان باختند؛ این به جای خود؛ ولی مدیریت موضوع، پیشگیری، آمادگی چطور بوده است؟ اصلاً در جایی مثل مرکز شهر تهران، هلیکوپتری و وسیلهٴ اطفاء حریق مدرنی در کار نبوده است. می‌گویند حتی اگر هم باشد، به‌خاطر اینکه بیت خامنه‌ای آنجا و در مرکز شهر است، اجازهٴ پرواز به آنها نمی‌دهند.
بنابراین از هر زاویه که به پاسخ به سؤال نگاه کنیم، باید گفت بله، نمی‌بایست این اتفاق می‌افتاد. اتفاقاً در مدت کوتاهی ـ در دو سه ساعت ـ جلوی چشم همه اتفاق افتاد. اگر چه سؤالات و ابهامات زیادی از این جریان در اذهان ایجاد شده، ولی در این ماجرا، یقین‌هایی هم برای مردم مشخص شده و آن اینکه اینها چه می‌کنند؛ چه می‌کنند با کشور ما، با ثروتهای ما، با امکانات ما و با ظرفیتهای اقتصادی و مدرنی که در این کشور بوده و همه را به این روز انداخته‌اند. همان‌طور که عنوان این برنامه هم هست، این نمادی است از فروپاشی کل این دستگاه و قطعاً قابل پیشگیری بود.
سوال: آیا بعد از وقوع این آتش‌سوزی، می‌شد این آتش را مهار نمود و از فروریختن ساختمان پلاسکو جلوگیری کرد؟
محمدعلی توحیدی: بله، در صورتی که آمادگیها و تجهیزات لازم وجود می‌داشت و به فکر آن می‌بودند، قطعاً می‌شد جلوگیری کرد؛ نه فقط برای ساختمان پلاسکو و آتش‌سوزی‌یی که در آن اتفاق افتاد، بلکه برای هزاران ساختمان مشابه و با طبقات متفاوت که در تهران است. ساختمانهایی که خطرات و تهدیدهایی برای آنها وجود دارد، ولی اصلاً امکانات و تجهیزات لازم وجود ندارد. اگر می‌بود، می‌شد جلوگیری کرد. حتی اگر کمک گرفته می‌شد که به نوعی حتی تلاش بین‌المللی بشود، می‌شد جلوگیری کرد.
حتی در گزارشی هم که پخش شد، می‌گوید که آتش مهار شده بود، ولی دوباره آتش از یک جای دیگر شروع شد. پس قابل کنترل بود، اگر هلیکوپتر و سایر امکانات بود، می‌شد جلوگیری کرد. در تمام دنیا هم به همین صورت عمل می‌شود.
در تصاویری که از صحنهٴ آتش‌سوزی پلاسکو مخابره می‌شد و کلیپ‌هایی که در شبکه‌های اجتماعی گذاشته می‌شد، شاهد بودیم که مردم در طبقات پایین داشتند فیلم می‌گرفتند، صحبت می‌کردند و گزارش می‌دادند؛ بعد هم وقتی ساختمان فرو ریخت، عده‌یی از آنها در آنجا گیر افتادند.
بنابراین اگر مدیریت می‌شد، اگر رسیدگی می‌شد، قطعاً می‌شد جلوی آن را گرفت. الآن بسیار تلاش کرده‌اند که حقایقی در این زمینه بیرون نزند. ، حرفها و تحقیقات جدی صورت نگیرد، و الّا در حرفهای خودشان هم انبوهی تناقض هست. چرا این تناقض گویی‌ها هست؟ یکی می‌گوید یک انفجار بود، یکی می‌گوید سه انفجار بود. قالیباف یک چیزی می‌گوید، دستگاه آتش‌نشانی یک چیز دیگری می‌گوید.
اینها همه حاکی از این است که این آتش‌سوزی نباید اتفاق می‌افتاد. وقتی در یک اتاقی، در یک جایی به هر دلیلی آتش بالا گرفت، باید در آنجا وسایل خاموش کردن وجود داشته باشد. الآن در خیلی از جاهای دنیا و حتی در خود ایران هم مقررات رسمی‌اش هست که نبایستی بدون امکانات اطفاء حریق، کار و فعالیتی در آنجا صورت بگیرد. حتی اصلاً مجاز نیست که در ساختمانهای بدون راه فرار و راه در رو، افراد به کارشان ادامه دهند.
اینها همه‌اش قابل پیشگیری بوده است، در صورتی‌که رسیدگیهای لازم بشود. نمونهٴ دیگر اینکه می‌گفتند یک ساختمانی بوده در همین تهران که تعدادی از زنان کارگر، خودشان را از بالا انداخته‌اند پایین که نجات پیدا کنند، ولی چون تشک نجاتی در کار نبوده، افتاده‌اند روی زمین و جانشان را از دست دادند. در همین پلاسکو هم این صحنه واضح بود؛ چون آب به سختی به آن طبقه‌ای می‌رسید که می‌خواست آتش را فرو بنشاند که نرسید و بعد هم فرو ریخت.
گذشته از این فجایع که بارها اتفاق افتاده، نکته بعدی، بودجه‌یی است که به دستگاه آتش‌نشانی می‌دهند. خوب است یک مقایسه‌ای بکنیم. در تهران ـ شهری تقریباً با 12 میلیون نفر جمعیت ـ بودجه‌یی که دستگاه آتش‌نشانی دارد، حدود 535میلیارد تومان است. طبق محاسبات و عدد و رقمی که خودشان می‌دهند، این در مقایسه با بودجه‌یی که برای سپاه گذاشته‌اند، هیچ است؛ بودجه سپاه، نزدیک به 15هزار میلیارد تومان است! یعنی نزدیک به 30 برابر بودجه‌ی آتش‌نشانی. مشابه همین بودجه برای بسیج ـ که 6 یا 7هزار میلیارد تومان است ـ یعنی 12، 13 برابر بودجه آتش‌نشانی است. تازه این مربوط به بسیج و نیروی انتظامی است. علاوه بر این، بودجه دیگری هم دارند. فقط پولهای کلانی که از درآمد همین بنیاد مستضعفان در می‌آید، بدون حساب و کتاب، خرج دخالت در سوریه، اعزام پاسدار به سوریه و استخدام مزدور از کشورهای دیگر برای فرستادن به سوریه است. از طرفی میلیارد میلیارد پول نقد به بشار اسد داده‌اند.
این پولها به جای اینکه خرج امکانات امدادرسانی و امکانات آتش‌نشانی بشود، خرج این چیزها شده است که به قیمت جان آتش‌نشانها و به قیمت نابودی این ساختمانها تمام شده و می‌شود. تازه‌یین بودجه‌یی هم که داده شده، خدا می‌کند که اینها به چه صورت آن را خرج می‌کنند. مثل همین نمونهٴ قالیباف که یک معلمی از خراسان بعد از این حادثه نوشته بود: «آقای قالیباف! تو را از مشهد به تهران آوردند، کاندیدای ریاست‌جمهوری شدی، چند بار هم شرکت کردی، میلیاردها میلیارد پول خرج کردی، اینها را از کجا آوردی؟»
این پولها به این صورت حیف و میل شده است. در نتیجه، فقط جان آتش‌نشانها در این‌جا باید فدا بشود و خانواده‌هایشان داغدار و دچار نگرانی‌های کنونی بشوند. این رفتاری است و نماد و سمبلی است از نحوه رفتار آخوندها و این حکومت با مردم ایران و با مسائل اقتصادی و اجتماعی این جامعه.
سوال: گمانه‌زنیها حاکی از این است که آتش‌سوزی و به‌دنبال آن فرو ریختن ساختمان پلاسکو، عمدی بوده و دلایل مختلفی هم در مورد این موضوع آورده می‌شود. شما در این رابطه چه نظری دارید؟
محمدعلی توحیدی: به نظر من آن‌چنانکه در مقدمه هم گفتم، آن‌قدر دلایل و شواهد و مستندات واضح و بدیهی در مورد مسئولیت این رژیم- و تأکید می‌کنم، مسئولیت شخص خامنه‌ای- در این فاجعه هست که نیازی به اینها و حتی برای دادگاه نیست.
من بحث را خیلی کلی و سیاسی نمی‌گویم که طرف، چون شخص اول مملکت است، پس مسئول است، نه، بلکه مالک و متصدی واقعی خامنه‌ای است؛ اسم بنیاد مستضعفان، اسم مستعاری است، بازیچه‌ای است برای پوشاندن چهرهٴ یک شخصی به‌نام سید علی خامنه‌ای که مالک است. این مالک هم طبق شواهد بسیار زیاد، مالکی نیست که بگوییم یک پولدار گردن کلفتی است که اینها دستش است، حسابهایش به بانکها می‌رود و خودش کاری به این کارها ندارد. اما خامنه‌ای مستقیماً در اداره امور دخالت می‌کند؛ در نحوه و شیوه اداره‌ای که در این سیستم است که سرقفلی بدهند، واگذار کنند و خودشان بروند دنبال کار خود؛ یعنی آن صاحب ملک، برای اینکه چیزی دربیاورد، هیچ کار اقتصادی فعالی نکند. اینهاست گردش امور و پولهایی که در دست بنیادهای رژیم و دست دستگاه حکومت آخوندها می‌چرخد.
در همهٴ دنیا آدمهای پولدار و میلیاردرهایی هستند که غارتگر هم هستند، ولی اینها شکل غارت و چپاولشان متفاوت است. یک کشتی غله، گندم یا هر کالای دیگری از شرق دور حرکت می‌کند و به بندرعباس می‌رسد. در طول راه دهها معامله با تبادل پول، روی آن صورت می‌گیرد؛ یعنی کاری انجام نمی‌شود، فقط پول و معامله و رانت و این چیزها است. ولی تا می‌رسد به بندر عباس، قیمتش چندبرابر افزایش پیدا می‌کند و آنها پولدار می‌شوند.
اگر یادتان باشد، شهرام جزایری کسی بود که در مجلس رژیم به‌صورت کارپرداز، در 17، 18سالگی و زیر 20سال (تا آنجا که یادم هست)، وارد مجلس می‌شود. در 30سالگی یا 27-28سالگی که دستگیر می‌شود، آن‌چنان پولی به هم می‌زند که یک قلم آن 300میلیون رشوه به کروبی، رئیس وقت مجلس بود. یکی از خود اینها هم نوشته بود که: اولاً چه ساختار و ساز و کاری هست که یک نفر از کارپردازی و از پادویی به چنین پولی می‌رسد؟ آنهم ظرف ده سال! این بنیاد مستضعفان به این صورت امور را اداره می‌کند. ثانیاً ، چه کسی اداره می‌کند؟ خامنه‌ای اداره می‌کند. کی خرج می‌کند؟ چرا اجازه نمی‌دهد حسابرسی بشود؟ این است که بلحاظ قانونی حق دارد و حکم حکومتی می‌دهد که پولها اینطرف و آنطرف خرج بشود. به‌خاطر اینکه همینها برملاء می‌شود؛ یعنی موضوع به‌نحوه اداره توسط خامنه‌ای برمی‌گردد.
ثالثاً به نظر من پیامی که خامنه‌ای بعد از این حادثه در همان روز اول یا دوم داد، سند جرم است؛ حتی برای محکمه و نه سیاسی. در دو جای این پیام، پشت بهانهٴ عملیات نجات، تأکید می‌کند بر اینکه کار را هر حرف و حدیثی مقدم بدارید، یعنی حرف و حدیث نزنید و تحقیقات، مرحله‌ی بعدی است.
همیشه در هر کاری و در هر جنایتی، تحقیق، بخشی از پیشگیری است، بخشی از مقابله است. اگر تحقیق شروع شود، حتی اقدامها برای مقابله با آن موضوع نمی‌تواند صورت بگیرد. آخر چرا آتش گرفت؟ چطور بوده است؟ این مهر می‌زند و دستور می‌دهد. این یک شکل پیام دارد، اما دستور حکومتی است، می‌گوید: حرف نزنید. هر حرف و حدیث را بگذارید کنار. این خودش سند جرم است.
بنابراین در فعل و در ترک فعل توسط سیدعلی خامنه‌ای و کارپرداز مستقیمش قالیباف و شورای شهر و بنیاد مستضعفان و بنیادهایی که این کارا را می‌کنند، مسجل است که در تحت کنترل مستقیمشان است. نحوه اداره این ساختمان، دلایل محکمه‌پسند و قابل فهمی هست که مجرمیت اینها را ثابت می‌کند.
بنابراین نیازی به این بحثها که می‌گویند، نیست. من نمی‌دانم استنادات چه بوده، ولی به هر حال گفته می‌شود؛ بسیار شنیده‌ام و گفته می‌شود. حیرت‌آور هم هست که چرا چنین سازهٴ فلزی ـ که اصولاً برای یک مقاومتهایی به اینصورت ساخته شده ـ ظرف دو سه ساعت این‌طور یکدفعه فرو می‌ریزد. این، سؤال و ابهام و این حرفها را هم ایجاد می‌کند.
اگر نظر من را بخواهید، من فکر می‌کنم دلایل واضح‌تر برای اینکه اعتراض و خشم مردم ایران و اصلاً رسیدگی جنایی و تحقیق بین‌المللی و یک تحقیق دقیق قضایی در این موضوع، می‌تواند خامنه‌ای را به‌عنوان یک مجرم به دادگاه ببرد.
محمدعلی توحیدی: قطعاً نباید این فاجعه به این صورت اتفاق می‌افتاد. اصلاً جبری و تصادفی نبوده است. طبق ابتدایی‌ترین اصول علمی سازه‌ها و ساختمانهای مدرن، می‌بایست برای اداره و حفظ این ساختمان، تدابیر اولیه صورت می‌گرفت.
اینکه چه کاری در آنجا می‌شد و چطوری نگهداری می‌شد، اینها چیزهایی است که در بعد از حادثه دارند صحبت می‌کنند. از این صحبت می‌کنند که ما 30 بار تذکر دادیم. خود این، حاکی از این است که بدون اینکه سیاست درستی در کار باشد، حتی خودشان 30 بار تذکر هم داده‌اند. تذکر یعنی چه؟ یعنی تخلفاتی انجام می‌شود، کارهای بی‌رویه‌یی دارد صورت می‌گیرد.
حتی قالیباف ـ شهردار دست‌نشانده‌ٴ خامنه‌ای و در واقع رفیق خامنه‌ای و مهرهٴ دست‌آموزش ـ می‌گفت که من رفتم داخل و فاجعه بوده و نمی‌دانستیم ببندیم یا نبندیم. اینها خودش سند جرم است؛ سند اینکه بسیاری کارها نشده است.
در حقوق، هم افعال مجرمانه و هم ترک فعل‌های مجرمانه وجود دارد. بسیار مسلم و واضح است که چیزهایی به یغما رفته، غارت شده یا توسط بنیاد به‌اصطلاح مستضعفان مصادره شده و به چنگ ولی‌فقیه نظام ـ چه خمینی و چه بعدش خامنه‌ای ـ افتاده است. اینها فقط و فقط برای پول درآوردن حداکثر و پولسازی بدون هیچ کنترل، بدون هیچ حسابرسی، بدون هیچ رسیدگی ـ حتی از نظر اقتصادی و از نظر درآمدـ است تا این اموال را حفظ کنند و مورد استفاده قرار دهند.
با این ساختمان چه کار شده است؟ الآن خودشان دارند می‌گویند که «بنیاد مستضعفان برای اینکه از خودش رفع ابهام بکند»، می‌گوید ما واگذار کرده بودیم. یعنی انگار ما آنجا نبودیم. «واگذار کرده بود» یعنی اینکه به دلالهایی که این‌جا را می‌گیرند، سرقفلی داده بود. سرقفلی و اجارهٴ مشخص دادند تا اینها هم مرتباً قیمتش را بالاتر ببرند و با آن هر استفاده و هر کاری که می‌خواهند بکنند.
بسیار واضح است که در هر ساختمانی، چه کارهایی واجب و مجاز است، چه کارهایی مجاز نیست، چه اجناسی می‌شود داخل آن برد و اجناس چه وزنی باید داشته باشند. توجه داشته باشید که فونداسیون و ساختار این ساختمان، یک فونداسیون محکم فلزی بوده است. از اولین ساختمانهایی بود که در خاورمیانه ساخته شد و این همه سال هم سرپا بود. این همه حوادث در تهران بوده و این ساختمان برای مدت 200سال ساخته شده بود. حتی ساختمانهایی مشابه همین ساختمان پلاسکو وجود دارند که به‌کلی سوخته‌اند؛ ولی سازه‌اشان سر جایش مانده است. این در صورتی است که از آن مراقبت و حفاظت شود.
خودشان گفته‌اند مادهٴ اشتعال‌زایی سوخته و آتشی درست کرده که به این نقطه رسیده است. سؤال این است که چرا این مواد آنجا بوده است؟ از سوی دیگر باید ببینیم شیوه استفادهٴ بنیاد مستضعفان از این ساختمان، چگونه بوده است؟ چرا که این موضوع فقط در این‌جا نیست.
در دستگاه ولایت‌فقیه، در تمام بنیادهایی که ولایت‌فقیه در دست دارد و در تمام مؤسسات و شرکتهای انتفاعی و سودآوری که همین بنیاد مستضعفان دارد، این تازه یکی از آنها بود. 100 الی 150 مؤسسه دیگر، در تیول همین بنیاد مستضعفان است. اینها در درون رژیم ـ چه اداره‌اش، چه پول و خرج و هزینه‌ی آن ـ بدون هیچ کنترل سیستماتیکی اداره می‌شوند. یعنی خامنه‌ای و بنیادهای تحت کنترلش، از هر گونه کنترل و نظارتی معاف هستند. موضوعی که بین باندهای خودشان، چند سال جنگ و جدال است. یعنی بین باند روحانی، باند خامنه‌ای و شورای نگهبان که می‌گویند باید یک قانونی باشد. باند مقابل، مخالفت می‌کند که هیچ‌گونه نظارتی بر ولی‌فقیه و اداره‌هایش نمی‌شود کرد.
این ساختمان به این ترتیب اداره می‌شد. پس اگر درست رفتار می‌شد، این اتفاق نمی‌افتاد. وانگهی، بعد از اینکه آتش‌سوزی صورت گرفت، چطور با آن برخورد شد؟ چه شیوه‌ای بوده است؟ اینکه چطور اقدام کردند هم، حرفهای زیادی به دنبالش دارد. البته آتش‌نشانان فداکاری کردند، از خودگذشتگی کردند و تعدادی از آنها در همین جریان جان باختند؛ این به جای خود؛ ولی مدیریت موضوع، پیشگیری، آمادگی چطور بوده است؟ اصلاً در جایی مثل مرکز شهر تهران، هلیکوپتری و وسیلهٴ اطفاء حریق مدرنی در کار نبوده است. می‌گویند حتی اگر هم باشد، به‌خاطر اینکه بیت خامنه‌ای آنجا و در مرکز شهر است، اجازهٴ پرواز به آنها نمی‌دهند.
بنابراین از هر زاویه که به پاسخ به سؤال نگاه کنیم، باید گفت بله، نمی‌بایست این اتفاق می‌افتاد. اتفاقاً در مدت کوتاهی ـ در دو سه ساعت ـ جلوی چشم همه اتفاق افتاد. اگر چه سؤالات و ابهامات زیادی از این جریان در اذهان ایجاد شده، ولی در این ماجرا، یقین‌هایی هم برای مردم مشخص شده و آن اینکه اینها چه می‌کنند؛ چه می‌کنند با کشور ما، با ثروتهای ما، با امکانات ما و با ظرفیتهای اقتصادی و مدرنی که در این کشور بوده و همه را به این روز انداخته‌اند. همان‌طور که عنوان این برنامه هم هست، این نمادی است از فروپاشی کل این دستگاه و قطعاً قابل پیشگیری بود.
سوال: آیا بعد از وقوع این آتش‌سوزی، می‌شد این آتش را مهار نمود و از فروریختن ساختمان پلاسکو جلوگیری کرد؟
محمدعلی توحیدی: بله، در صورتی که آمادگیها و تجهیزات لازم وجود می‌داشت و به فکر آن می‌بودند، قطعاً می‌شد جلوگیری کرد؛ نه فقط برای ساختمان پلاسکو و آتش‌سوزی‌یی که در آن اتفاق افتاد، بلکه برای هزاران ساختمان مشابه و با طبقات متفاوت که در تهران است. ساختمانهایی که خطرات و تهدیدهایی برای آنها وجود دارد، ولی اصلاً امکانات و تجهیزات لازم وجود ندارد. اگر می‌بود، می‌شد جلوگیری کرد. حتی اگر کمک گرفته می‌شد که به نوعی حتی تلاش بین‌المللی بشود، می‌شد جلوگیری کرد.
حتی در گزارشی هم که پخش شد، می‌گوید که آتش مهار شده بود، ولی دوباره آتش از یک جای دیگر شروع شد. پس قابل کنترل بود، اگر هلیکوپتر و سایر امکانات بود، می‌شد جلوگیری کرد. در تمام دنیا هم به همین صورت عمل می‌شود.
در تصاویری که از صحنهٴ آتش‌سوزی پلاسکو مخابره می‌شد و کلیپ‌هایی که در شبکه‌های اجتماعی گذاشته می‌شد، شاهد بودیم که مردم در طبقات پایین داشتند فیلم می‌گرفتند، صحبت می‌کردند و گزارش می‌دادند؛ بعد هم وقتی ساختمان فرو ریخت، عده‌یی از آنها در آنجا گیر افتادند.
بنابراین اگر مدیریت می‌شد، اگر رسیدگی می‌شد، قطعاً می‌شد جلوی آن را گرفت. الآن بسیار تلاش کرده‌اند که حقایقی در این زمینه بیرون نزند. ، حرفها و تحقیقات جدی صورت نگیرد، و الّا در حرفهای خودشان هم انبوهی تناقض هست. چرا این تناقض گویی‌ها هست؟ یکی می‌گوید یک انفجار بود، یکی می‌گوید سه انفجار بود. قالیباف یک چیزی می‌گوید، دستگاه آتش‌نشانی یک چیز دیگری می‌گوید.
اینها همه حاکی از این است که این آتش‌سوزی نباید اتفاق می‌افتاد. وقتی در یک اتاقی، در یک جایی به هر دلیلی آتش بالا گرفت، باید در آنجا وسایل خاموش کردن وجود داشته باشد. الآن در خیلی از جاهای دنیا و حتی در خود ایران هم مقررات رسمی‌اش هست که نبایستی بدون امکانات اطفاء حریق، کار و فعالیتی در آنجا صورت بگیرد. حتی اصلاً مجاز نیست که در ساختمانهای بدون راه فرار و راه در رو، افراد به کارشان ادامه دهند.
اینها همه‌اش قابل پیشگیری بوده است، در صورتی‌که رسیدگیهای لازم بشود. نمونهٴ دیگر اینکه می‌گفتند یک ساختمانی بوده در همین تهران که تعدادی از زنان کارگر، خودشان را از بالا انداخته‌اند پایین که نجات پیدا کنند، ولی چون تشک نجاتی در کار نبوده، افتاده‌اند روی زمین و جانشان را از دست دادند. در همین پلاسکو هم این صحنه واضح بود؛ چون آب به سختی به آن طبقه‌ای می‌رسید که می‌خواست آتش را فرو بنشاند که نرسید و بعد هم فرو ریخت.
گذشته از این فجایع که بارها اتفاق افتاده، نکته بعدی، بودجه‌یی است که به دستگاه آتش‌نشانی می‌دهند. خوب است یک مقایسه‌ای بکنیم. در تهران ـ شهری تقریباً با 12 میلیون نفر جمعیت ـ بودجه‌یی که دستگاه آتش‌نشانی دارد، حدود 535میلیارد تومان است. طبق محاسبات و عدد و رقمی که خودشان می‌دهند، این در مقایسه با بودجه‌یی که برای سپاه گذاشته‌اند، هیچ است؛ بودجه سپاه، نزدیک به 15هزار میلیارد تومان است! یعنی نزدیک به 30 برابر بودجه‌ی آتش‌نشانی. مشابه همین بودجه برای بسیج ـ که 6 یا 7هزار میلیارد تومان است ـ یعنی 12، 13 برابر بودجه آتش‌نشانی است. تازه این مربوط به بسیج و نیروی انتظامی است. علاوه بر این، بودجه دیگری هم دارند. فقط پولهای کلانی که از درآمد همین بنیاد مستضعفان در می‌آید، بدون حساب و کتاب، خرج دخالت در سوریه، اعزام پاسدار به سوریه و استخدام مزدور از کشورهای دیگر برای فرستادن به سوریه است. از طرفی میلیارد میلیارد پول نقد به بشار اسد داده‌اند.
این پولها به جای اینکه خرج امکانات امدادرسانی و امکانات آتش‌نشانی بشود، خرج این چیزها شده است که به قیمت جان آتش‌نشانها و به قیمت نابودی این ساختمانها تمام شده و می‌شود. تازه‌یین بودجه‌یی هم که داده شده، خدا می‌کند که اینها به چه صورت آن را خرج می‌کنند. مثل همین نمونهٴ قالیباف که یک معلمی از خراسان بعد از این حادثه نوشته بود: «آقای قالیباف! تو را از مشهد به تهران آوردند، کاندیدای ریاست‌جمهوری شدی، چند بار هم شرکت کردی، میلیاردها میلیارد پول خرج کردی، اینها را از کجا آوردی؟»
این پولها به این صورت حیف و میل شده است. در نتیجه، فقط جان آتش‌نشانها در این‌جا باید فدا بشود و خانواده‌هایشان داغدار و دچار نگرانی‌های کنونی بشوند. این رفتاری است و نماد و سمبلی است از نحوه رفتار آخوندها و این حکومت با مردم ایران و با مسائل اقتصادی و اجتماعی این جامعه.
سوال: گمانه‌زنیها حاکی از این است که آتش‌سوزی و به‌دنبال آن فرو ریختن ساختمان پلاسکو، عمدی بوده و دلایل مختلفی هم در مورد این موضوع آورده می‌شود. شما در این رابطه چه نظری دارید؟
محمدعلی توحیدی: به نظر من آن‌چنانکه در مقدمه هم گفتم، آن‌قدر دلایل و شواهد و مستندات واضح و بدیهی در مورد مسئولیت این رژیم- و تأکید می‌کنم، مسئولیت شخص خامنه‌ای- در این فاجعه هست که نیازی به اینها و حتی برای دادگاه نیست.
من بحث را خیلی کلی و سیاسی نمی‌گویم که طرف، چون شخص اول مملکت است، پس مسئول است، نه، بلکه مالک و متصدی واقعی خامنه‌ای است؛ اسم بنیاد مستضعفان، اسم مستعاری است، بازیچه‌ای است برای پوشاندن چهرهٴ یک شخصی به‌نام سید علی خامنه‌ای که مالک است. این مالک هم طبق شواهد بسیار زیاد، مالکی نیست که بگوییم یک پولدار گردن کلفتی است که اینها دستش است، حسابهایش به بانکها می‌رود و خودش کاری به این کارها ندارد. اما خامنه‌ای مستقیماً در اداره امور دخالت می‌کند؛ در نحوه و شیوه اداره‌ای که در این سیستم است که سرقفلی بدهند، واگذار کنند و خودشان بروند دنبال کار خود؛ یعنی آن صاحب ملک، برای اینکه چیزی دربیاورد، هیچ کار اقتصادی فعالی نکند. اینهاست گردش امور و پولهایی که در دست بنیادهای رژیم و دست دستگاه حکومت آخوندها می‌چرخد.
در همهٴ دنیا آدمهای پولدار و میلیاردرهایی هستند که غارتگر هم هستند، ولی اینها شکل غارت و چپاولشان متفاوت است. یک کشتی غله، گندم یا هر کالای دیگری از شرق دور حرکت می‌کند و به بندرعباس می‌رسد. در طول راه دهها معامله با تبادل پول، روی آن صورت می‌گیرد؛ یعنی کاری انجام نمی‌شود، فقط پول و معامله و رانت و این چیزها است. ولی تا می‌رسد به بندر عباس، قیمتش چندبرابر افزایش پیدا می‌کند و آنها پولدار می‌شوند.
اگر یادتان باشد، شهرام جزایری کسی بود که در مجلس رژیم به‌صورت کارپرداز، در 17، 18سالگی و زیر 20سال (تا آنجا که یادم هست)، وارد مجلس می‌شود. در 30سالگی یا 27-28سالگی که دستگیر می‌شود، آن‌چنان پولی به هم می‌زند که یک قلم آن 300میلیون رشوه به کروبی، رئیس وقت مجلس بود. یکی از خود اینها هم نوشته بود که: اولاً چه ساختار و ساز و کاری هست که یک نفر از کارپردازی و از پادویی به چنین پولی می‌رسد؟ آنهم ظرف ده سال! این بنیاد مستضعفان به این صورت امور را اداره می‌کند. ثانیاً ، چه کسی اداره می‌کند؟ خامنه‌ای اداره می‌کند. کی خرج می‌کند؟ چرا اجازه نمی‌دهد حسابرسی بشود؟ این است که بلحاظ قانونی حق دارد و حکم حکومتی می‌دهد که پولها اینطرف و آنطرف خرج بشود. به‌خاطر اینکه همینها برملاء می‌شود؛ یعنی موضوع به‌نحوه اداره توسط خامنه‌ای برمی‌گردد.
ثالثاً به نظر من پیامی که خامنه‌ای بعد از این حادثه در همان روز اول یا دوم داد، سند جرم است؛ حتی برای محکمه و نه سیاسی. در دو جای این پیام، پشت بهانهٴ عملیات نجات، تأکید می‌کند بر اینکه کار را هر حرف و حدیثی مقدم بدارید، یعنی حرف و حدیث نزنید و تحقیقات، مرحله‌ی بعدی است.
همیشه در هر کاری و در هر جنایتی، تحقیق، بخشی از پیشگیری است، بخشی از مقابله است. اگر تحقیق شروع شود، حتی اقدامها برای مقابله با آن موضوع نمی‌تواند صورت بگیرد. آخر چرا آتش گرفت؟ چطور بوده است؟ این مهر می‌زند و دستور می‌دهد. این یک شکل پیام دارد، اما دستور حکومتی است، می‌گوید: حرف نزنید. هر حرف و حدیث را بگذارید کنار. این خودش سند جرم است.
بنابراین در فعل و در ترک فعل توسط سیدعلی خامنه‌ای و کارپرداز مستقیمش قالیباف و شورای شهر و بنیاد مستضعفان و بنیادهایی که این کارا را می‌کنند، مسجل است که در تحت کنترل مستقیمشان است. نحوه اداره این ساختمان، دلایل محکمه‌پسند و قابل فهمی هست که مجرمیت اینها را ثابت می‌کند.
بنابراین نیازی به این بحثها که می‌گویند، نیست. من نمی‌دانم استنادات چه بوده، ولی به هر حال گفته می‌شود؛ بسیار شنیده‌ام و گفته می‌شود. حیرت‌آور هم هست که چرا چنین سازهٴ فلزی ـ که اصولاً برای یک مقاومتهایی به اینصورت ساخته شده ـ ظرف دو سه ساعت این‌طور یکدفعه فرو می‌ریزد. این، سؤال و ابهام و این حرفها را هم ایجاد می‌کند.
اگر نظر من را بخواهید، من فکر می‌کنم دلایل واضح‌تر برای اینکه اعتراض و خشم مردم ایران و اصلاً رسیدگی جنایی و تحقیق بین‌المللی و یک تحقیق دقیق قضایی در این موضوع، می‌تواند خامنه‌ای را به‌عنوان یک مجرم به دادگاه ببرد.
