جنایت هولناک و قرونوسطایی سحرگاه ۶مرداد در اصفهان و به دار کشیدن دو شورشگر دلیر قیام دیماه ۱۴۰۱، ابوالفضل سپاهی بادجانی ۲۴ ساله و امیرحسین صفری حسینآبادی ۲۷ ساله در ملأعام، بیش از آنکه نشان اقتدار نظام باشد نمایش بنبست و ناتوانی ولایت نورسیده است. ولایتی که در باتلاق بحرانهای عمیق سیاسی، اجتماعی و انزوای بینالمللی، برای مقابله با قیام و جامعه انفجاری پس از مدتها به اعدام در ملأعام روی آورد.
قضاییه جلادان اتهامات دو شورشگر شهید را «محاربه از طریق کشیدن سلاح و افساد فیالارض از طریق ارتکاب اعمالی که موجب اخلال شدید در نظم عمومی و امنیت کشور» میشود، شرکت در هلاکت «چهار نفر از مأموران نیروی انتظامی»، «در اختیار داشتن سلاح گرم و کوکتل مولوتوف، آتش زدن کلانتری» و «مسدود کردن خیابانها» اعلام کرده است.
پیش از این نیز دژخیمان در ۲۸ تیرماه، دو شورشگر دیگر بهنامهای عرفان اسفندیاری و گلمحمد محمدی در همین پرونده را اعدام کردند؛ پروندهیی که نشان از وحشت نهادینهٔ نظام از گسترش مقاومت سازمانیافته دارد.
تصاویر و گزارشهای دریافتی از صحنه، ابعاد واقعی این جنایت وحشیانه از یکطرف و از طرف دیگر خشم مردم حاضر در صحنه را برملا میسازد.
دژخیمان در وحشت از واکنش مردم اصفهان، نیروهای سرکوبگر را در خیابانها و پشت بامهای اطراف مستقر کرده و با تمهیدات سنگین امنیتی سعی در ایجاد رعب داشتند اما مردم با اعتراض و شعارهای «بیشرف، بیشرف» مقابل جلادان ایستادند آنچنان که یگان ویژه ضدشورش، هراسآلود به سمت مردم هجوم آورد.
به این ترتیب مردم قهرمان اصفهان نشان دادند که سیاست فاشیستی «النصر بالرعب» (پیروزی و بقا با آویختن به ابزار ترس و ارعاب») دیگر اثر ندارد و به خیابان آوردن طناب دار، نه شاخص اقتدار، بلکه آژیر خطر ترس نظام از انفجار اجتماعی است. رژیمی که سایهٔ سرنگونی را بالای سر خود میبیند و میخواهد ترسش را در نمایشهای مضحک خیابانی پنهان کند.
در همین رابطه، رئیسجمهور برگزیدهٔ مقاومت طی پیامی خاطرنشان کرد:
«دیکتاتوری دینی با این جنایت قرونوسطایی در ملأعام و با اعدامهای پیدرپی جوانان مجاهد و شورشگران دلیر، مذبوحانه تلاش میکند از انفجار خشم خلق و بالاگرفتن اعتراضهای مردمی جلوگیری کند، اما این تنها عزم جوانان شورشگر را برای سرنگونی این رژیم خونریز جزمتر میکند».
خانم رجوی با فراخوان مجدد به ملل متحد، اتحادیه اروپا و مراجع حقوقبشری برای اقدام فوری جهت توقف اعدامها و نجات جان ۸ جوان دیگر محکوم به اعدام در این پرونده افزود:
«سکوت و بیعملی جامعه جهانی برای این رژیم بهمثابه چراغ سبزی برای ادامه و تشدید اعدام و کشتار به حساب میآید. پرونده جنایات این رژیم باید به شورای امنیت ملل متحد ارجاع شود و سردمداران آن بهخاطر جنایت علیه بشریت در برابر عدالت قرار گیرند».
