مادهٔ دهم: ایران غیراتمی، عاری از تسلیحات کشتار جمعی. صلح، همزیستی و همکاریهای بین المللی و منطقهای
سیاست خارجی هر کشوری، آینهای از ارزشها، اهداف و رویکردهای داخلی آن است.
یک سیاست خارجی صلحمحور، مبتنی بر احترام متقابل، عدم مداخله در امور داخلی کشورها، حل و فصل مسالمتآمیز اختلافات و همکاریهای چندجانبه، نه تنها به ثبات و امنیت منطقهیی و جهانی کمک میکند، بلکه بستر لازم برای توسعه اقتصادی و اجتماعی پایدار در داخل کشور را نیز فراهم میآورد.
در مقابل، سیاست خارجی مبتنی بر ماجراجویی، گسترشطلبی، حمایت از تروریسم و تلاش برای دستیابی به سلاحهای کشتار جمعی، به انزوا، تحریم و در نهایت به بیثباتی و ناامنی منطقهیی و بینالمللی میانجامد.
تاریخچه نظام ولایت فقیه در ۴دهه گذشته، بهوضوح نمایانگر رویکردی متفاوت و ویرانگر در عرصه سیاست خارجی بوده است. از شعارهای ضدصلح و جنگطلبانه، حمایت از گروههای شبهنظامی و تروریستی در منطقه، تلاش برای دستیابی به سلاح هستهیی، تا نقض مکرر قوانین و هنجارهای بینالمللی، همگی به انزوای فزاینده ایران در جامعه جهانی، اعمال تحریمهای فلجکننده اقتصادی، و تشدید تنشها در منطقه خاورمیانه انجامیده است.
این سیاستها، هیچ منفعتی برای مردم ایران نداشته و هزینههای گزافی را در ابعاد انسانی، اقتصادی و سیاسی بر کشور تحمیل کرده است.
طرح ۱۰مادهای مریم رجوی، با درک عمیق از اهمیت حیاتی یک سیاست خارجی مسئولانه و صلحدوستانه، ماده دهم خود را به «ایران غیراتمی، صلح، همزیستی و همکاریهای بینالمللی و منطقهای» اختصاص داده است.
این ماده چارچوبی برای بازگشت ایران به جایگاه واقعی خود در جامعه جهانی بهعنوان یک بازیگر صلحجو، مسئولیتپذیر و سازنده در ایران آزاد فردا ارائه میدهد.
سیاست خارجی فاشیسم دینی: از صدور انقلاب تا انزوای جهانی
سیاست خارجی فاشیسم دینی حاکم بر میهنمان از همان آغاز، بر اساس ایدئولوژی «صدور انقلاب» و تقابل با نظم موجود بینالمللی شکل گرفت. این رویکرد، که بر مبنای یک دیدگاه فاشیستی و کشورگشایانه بنا شده بود، به جای تمرکز بر منافع ملی و رفاه مردم ایران، بهدنبال تحقق اهداف ایدئولوژیک و سیاسی رژیم در منطقه و جهان بوده است. این سیاستها، پیامدهای فاجعهبار زیر را برای ایران و منطقه بهدنبال داشته است:
تلاش برای دستیابی به سلاح هستهای
برنامه هستهیی این رژیم، بهرغم ادعاهای صلحآمیز بودن، همواره با ابهامات جدی در مورد ابعاد نظامی احتمالی آن همراه بوده است.
این ابهامات، منجر به تصویب قطعنامههای متعدد شورای امنیت سازمان ملل و اعمال تحریمهای بینالمللی گسترده شده که اقتصاد ایران را بهشدت تحت فشار قرار داده است.
پروژههای هستهیی این رژیم، نه تنها امنیت ملی ایران را افزایش نداده، بلکه تهدیدی جدی برای ثبات منطقهیی و جهانی بوده است.
حمایت از تروریسم و گروههای نیابتی
فاشیسم دینی، بهطور علنی و پنهانی، از گروههای مسلح غیردولتی و شبهنظامی در منطقه (مانند حزبالله در لبنان، گروههای حوثی در یمن، و گروههای متعدد در عراق و سوریه) حمایت مالی، لجستیکی و نظامی کرده است.
این حمایتها، باعث گسترش تروریسم، جنگهای نیابتی و تشدید بیثباتی در خاورمیانه شده و ایران را در فهرست کشورهای حامی تروریسم قرار داده است.
دخالت در امور داخلی کشورها
رژیم ایران با دخالت در امور داخلی کشورهای همسایه، به بهانه «حمایت از شیعیان» یا «مبارزه با استکبار»، روابط خود را با بسیاری از کشورهای منطقه و جهان تیره ساخته است. این دخالتها، بحرانهای منطقهیی را پیچیدهتر کرده است.
نقض قوانین و هنجارهای بینالمللی
فاشیسم دینی بهطور مکرر، از جمله در زمینه حقوقبشر، برنامه هستهیی و روابط بینالملل، قوانین و هنجارهای بینالمللی را نقض کرده است. این نقضها، اعتبار بینالمللی ایران را خدشهدار کرده و راه را برای همکاریهای سازنده بسته است.
انزوای فزاینده و تحریمهای فلجکننده
مجموع این سیاستها، باعث انزوای گسترده ایران در صحنه جهانی و تحمیل سنگینترین تحریمهای تاریخ بر این کشور شده است. این تحریمها، نه تنها به اقتصاد ایران ضربه مهلکی وارد کرده، بلکه بهطور مستقیم بر زندگی و رفاه مردم ایران تأثیر گذاشته است.
این رویکرد، مانع اصلی برای دستیابی به صلح پایدار، توسعه اقتصادی و جایگاه شایسته ایران در جامعه جهانی است.
اصول سیاست خارجی دموکراتیک: صلح، همزیستی و احترام به قوانین بینالمللی
یک سیاست خارجی دموکراتیک و مسئولیتپذیر، بر مجموعهیی از اصول بنیادین استوار است که در حقوق بینالملل و منشور سازمان ملل متحد بهرسمیت شناخته شدهاند. این اصول، به امنیت و ثبات بینالمللی کمک کرده و منافع بلندمدت ملتها را نیز تضمین مینمایند؛ برخی از آنها را برمیشماریم:
صلح و عدم تجاوز
اصلیترین هدف سیاست خارجی، حفظ صلح و امنیت بینالمللی و پرهیز از هر گونه تجاوز یا تهدید علیه تمامیت ارضی یا استقلال سیاسی سایر کشورهاست.
همزیستی مسالمتآمیز و احترام متقابل
کشورها باید بر اساس احترام متقابل به حاکمیت، استقلال، و تمامیت ارضی یکدیگر و بدون مداخله در امور داخلی یکدیگر، همزیستی کنند. این اصل، لازمه ایجاد روابط سالم و همکاریهای سازنده است.
حل و فصل مسالمتآمیز اختلافات
هر گونه اختلاف میان کشورها باید از طریق راههای مسالمتآمیز مانند مذاکره، میانجیگری، داوری و رسیدگی قضایی حل و فصل شود.
پایبندی به حقوق بینالملل
تمامی کشورها باید به معاهدات، کنوانسیونها و اصول عرفی حقوق بینالملل پایبند باشند. این شامل احترام به حقوقبشر، قوانین جنگ و تعهدات بینالمللی است.
همکاریهای چندجانبه
مشارکت فعال در سازمانهای بینالمللی و منطقهیی (مانند سازمان ملل متحد، آژانس بینالمللی انرژی اتمی، و... همکاری در حل چالشهای جهانی (مانند تغییرات اقلیمی، مبارزه با تروریسم و بحرانهای بهداشتی) از اهمیت بالایی برخوردار است.
شفافیت و پاسخگویی در سیاست خارجی
تصمیمگیریهای مربوط به سیاست خارجی باید شفاف و پاسخگو به افکار عمومی و نهادهای قانونگذاری باشد تا از تصمیمات ماجراجویانه و پنهانکارانه جلوگیری شود.
خاورمیانه غیراتمی
ترویج و حمایت از یک منطقه عاری از سلاحهای کشتار جمعی، بهویژه سلاحهای هستهیی، برای امنیت منطقهیی و جهانی ضروری است. این اصل بهدنبال ایجاد یک محیط امنتر با کاهش تهدیدات هستهیی است.
طرح ۱۰مادهای مریم رجوی، با پذیرش این اصول، بهدنبال ایجاد یک سیاست خارجی مسئولیتپذیر و صلحمحور برای ایران آزاد فردا است. این طرح بر آن است تا ایران را از وضعیت انزوا و تقابل خارج کرده و به جایگاه یک بازیگر سازنده و قابل اعتماد در جامعه جهانی بازگرداند.
سیاست خارجی صلحمحور و ایران غیراتمی
برای تحقق یک سیاست خارجی صلحمحور، ایران غیراتمی و همکاریهای بینالمللی سازنده در ایران آزاد فردا، باید سازوکارهای حقوقی، نهادی و اجرایی زیر برقرار شوند:
پایبندی کامل به معاهدات بینالمللی و پروتکلهای الحاقی
دولت آینده ایران باید بهطور کامل به تعهدات خود ذیل معاهده عدم اشاعه سلاحهای هستهیی(NPT) و پروتکل الحاقی(Additional Protocol) پایبند باشد. این بهمعنای شفافیت کامل در برنامه هستهیی، همکاری جامع با آژانس بینالمللی انرژی اتمی(IAEA) و اجازه دسترسیهای نظارتی کامل است.
سیاست پرهیز از مداخله در امور داخلی کشورها
ایران آزاد فردا، باید به اصل پرهیز از مداخله در امور داخلی سایر کشورها بهویژه همسایگان خود، پایبند باشد. روابط با کشورهای منطقه باید بر اساس احترام متقابل، همکاریهای اقتصادی و فرهنگی و حل مسالمتآمیز اختلافات صورت گیرد.
همکاریهای منطقهای سازنده
ایران باید بهدنبال ایجاد پیمانهای همکاری منطقهیی با هدف توسعه اقتصادی، امنیت جمعی و حل و فصل بحرانها باشد. این همکاریها میتواند در زمینههایی چون محیطزیست، انرژی، تجارت و مبارزه با مواد مخدر صورت گیرد.
اعتمادسازی و دیپلماسی فعال
دولت آینده باید با یک دیپلماسی فعال و هوشمندانه، بهدنبال اعتمادسازی با کشورهای منطقه و جهان باشد. این شامل مذاکرات مستقیم، شفافیت در مواضع و اقدامات، و تمرکز بر راهحلهای سیاسی برای بحرانها است.
مشارکت فعال در سازمانهای بینالمللی
ایران باید بهطور فعال در سازمان ملل متحد و نهادهای تخصصی آن، و سایر سازمانهای بینالمللی و منطقهای، مشارکت کند و نقش سازندهیی در حل چالشهای جهانی ایفا نماید. این مشارکت، به بهبود وجهه بینالمللی ایران و جذب همکاریهای خارجی کمک میکند.
اولویتبخشی به منافع ملی و رفاه مردم
سیاست خارجی ایران آزاد فردا، باید بر اساس منافع ملی واقعی و رفاه مردم ایران شکل گیرد. این بهمعنای تمرکز بر توسعه اقتصادی، جذب سرمایهگذاری خارجی، و بهبود روابط تجاری با جهان است.
این سازوکارها در مجموع به ایجاد یک سیاست خارجی مسئولیتپذیر، صلحجو و کارآمد کمک خواهند کرد.
مریم رجوی تأکید دارد که «ایران آزاد فردا، یک ایران غیراتمی و عاری از هر گونه سلاح کشتار جمعی خواهد بود و به صلح، همزیستی، همکاری و همجواری با تمامی کشورهای منطقه و جهان اعتقاد دارد».
همانطور که پیشتر یادآور شدیم این چشمانداز، نه تنها یک ضرورت برای امنیت ایران و منطقه، بلکه یک تعهد اخلاقی برای نسلهای آینده است.
جمعبندی
ماده دهم طرح ۱۰مادهای، یعنی «ایران غیراتمی، صلح، همزیستی و همکاریهای بینالمللی و منطقهای»، از حیاتیترین ارکان برای ساختن ایرانی آزاد و شکوفا است.
این ماده، بهدنبال گشودن افقهای جدیدی برای یک سیاست خارجی مبتنی بر احترام، همکاری و صلح است که در آن، ایران از انزوا خارج شده و به یک بازیگر سازنده و قابل اعتماد در جامعه جهانی تبدیل میشود.
با گذار از سیاستهای ماجراجویانه و تقابلمحور به سوی رویکردی مسئولانه، شفاف و مبتنی بر قوانین بینالملل میتوان به آیندهای امنتر، مرفهتر و باثباتتر برای ایران و منطقه امیدوار بود.
در ایران آزاد فردا، منافع ملی واقعی و رفاه مردم، سرلوحه سیاست خارجی خواهد بود و ایران با طرح ۱۰مادهای مریم رجوی میتواند و باید جایگاه شایسته خود را در صحنه جهانی بهدست آورد.
