محمد حنیفنژاد، بنیانگذار کبیر سازمان مجاهدین خلق ایران، پیش از اعدام گفت: «روزگاری بود که گروه شما، که ما آن را بنیاد گذاشتیم، هیچ نداشت، فیالواقع هیچ، اما بهتدریج بر امکانات و قدرت ما افزوده شد. پس دل قوی دارید که باز هم خدا با ماست. همان نیروی عظیمی که ما را به این حد رسانده، قادر است ما را حفظ کند و در کنف حمایت خود گیرد و از هیچ فیضی ما را محروم ندارد و به اذن خودش باز هم بالاتر و بالاتر از اینها برساند. لیکن ادامه راه خدا هشیاری میخواهد، صداقت و احساس مسئولیت میخواهد».
امروز گسترش و شکوفایی همان نهال پاک، تجلی عینی همان «صداقت و احساس مسئولیت» و امتداد تاریخی است و بذری که ۶۱سال پیش در میدان صدق و فدا کاشته شد، امروز در پیامهای آتشین از زندانهای اوین، قزلحصار و یزد نیز شکوفا شده است.
زندانی سیاسی علی معزی در پیامی از قتلگاه قزلحصار بهمناسبت سالروز تأسیس سازمان مجاهدین نوشت: «نونهال بذر شهریور سال ٤٤ پس از ۶۱ سال از حنیف تا مسعود و تا مریم با گذر از فراز و نشیبها و سونامیهای خونبار با رود خروشان خون بهترین فرزندان این سرزمین آبیاری شده و اینک بهصورت درختی تنومند و تکیه گاهی استوار برای مردم ایران در آمده که شاخ و برگش در اقصی نقاط جهان گسترده شده است».
فروغ تقیپور و ارغوان فلاحی از شکنجهگاه اوین به همین مناسبت با تأکید بر شکوفایی و گسترش سازمان نوشتند: «ما از نسل Z، ضددیکتاتوری و وابستگی، ضد شاه و شیخ، ادامه گامهای هم نسلهای مجاهدمان بابک علیپور، وحید بنی عامریان، پویا قبادی و مهدی خانکی هستیم... ما با صدای پویا میخوانیم، با چشم های وحید مینگریم، با پاهای بابک گام برمیداریم و با قلب مهدی به مردم عشق میورژیم».
پریسا کمالی نیز به همین مناسبت از زندان مرکزی یزد نوشت: «چه مبارک روزی است این روز. وجود سازمانی انسانساز بر اساس صدق و فدا که در طول دوران ۶۱ ساله مبارزاتیاش با ایستادگی در مقابله با هر نوع دیکتاتوری چه شاه و چه شیخ مسیری پر ستاره را ساخت مسیری پر خون با گواه فدا».
همزمان، سیدمهدی وفاییثانی از قزلحصار با برداشتی عمیق و تعریفی نو از شکوفایی و بالندگی نوشت: «اگر قرار باشد که از سالیان طولانی مبارزه در تاریخ بگویم فقط کافیست به بیش از ۶۰ سال مبارزه خونبار سازمان مجاهدین بنگریم که کتابی کامل و گویاست با این تفاوت که سازمان بهجای اینکه بخشی از تکامل و عبرت برای آینده شود و خود از صحنه حذف گردد بهعکس تکامل را در خود ایجاد کرد و به درازای تاریخ گذشته و آینده هزینه بینهایتی را تقبل و پرداخت کرد که اگر قرار به حساب و کتاب باشد به محاسبه نمیآید این تعریف من از این جریان شکوفا و بالنده است».
این بیعت آرمانی از پشت میلههای زندان نشان میدهد که هیچ نیرویی قادر به ممانعت از پیشروی و شکوفایی مجاهدین نیست و ولایت قتلعام با همهٔ جنایاتش، در مهار جوانان بهکلی شکستخورده است.
