دژخیمان ولایت فرتوت آخوندی، در وحشت از شعله‌ور شدن خشم مردم در آستانه سالروز قیام سراسری آبان ۹۸، دو جوان دلیر قیام دی‌ماه، امیرحسین ملکی و امیرحسین ابراهیمی را در زندان دستگرد اصفهان به دار آویختند.
این دو جوان سربدار، از متهمان پرونده «میدان علیخانی» بودند که به جرم ایستادگی در برابر مزدوران یگان ویژه و دفاع از مردم سرکوب‌شده، توسط قضات جنایتکار بیدادگاه انقلاب اصفهان، به اعدام محکوم شدند و با اعدام این دو عزیز، شمار شهدای اعدام‌شدهٔ این پرونده به ۹ تن رسید.
این اعدام که پیش‌تر نیز با حلق‌آویز کردن ۳۲ زندانی در روزهای پایانی مهر و اوایل آبان همراه بود، تلاشی مذبوحانه برای ارعاب جامعه است؛ اما پاسخ آتشین شورشگران ثابت کرد که سرکوب و سلسله و دار، هرگز مانع فوران خشم فرو خوردهٔ مردم نخواهد شد.
به‌دنبال این جنایت، قهرمانان کانون‌های شورشی روز چهارشنبه ۱۳آبان با ۳۰ پاسخ آتشین در سراسر کشور، پیام قاطع «آتش جواب آتش» را به گوش فاشیسم دینی رساندند.
در این روز شورشگران با «درود به شورشگران سربدار در اصفهان امیرحسین ابراهیمی و امیرحسین ملکی»، پایگاههای بسیج سپاه پاسداران را در چابهار، ایرانشهر، بیجار، سبزوار، زاهدان، و مشهد به آتش کشیدند، به کمیتهٴ امداد خمینی ملعون در تهران و بنیاد فساد و غارت پاسداران در بندرعباس تهاجم کردند، پایگاه عملیاتی مزدوران نیابتی در راسک را به آتش کشیدند و با شعار «مرگ بر اصل ولایت فقیه، زنده باد آزادی» تابلو راهنمای ستاد جاسوسی وزارت اطلاعات در اصفهان را خاکستر کردند و نشان دادند که شعله‌های فروزان نسل قیام در سرکوب و اعدام، خاموش نمی‌شود.
هم‌زمان، آتش خشم شورشگران در اصفهان، تبریز، مشهد، شیراز، کرمانشاه، زاهدان، دزفول، سبزوار، ماهشهر، مرند و نورآباد، بنرها و پوسترهای خمینی ملعون، خامنه‌ای ضحاک و ولایت نورسیدهٔ نظام را خاکستر کرد.
کانون‌های شورشی ثابت کردند اراده‌ای که آبان را خلق کرد، اکنون در رگ‌های نسل جدید جاری است؛ عملیات‌های پی‌درپی و طنین شعارهای «نه شاه، نه شیخ» و «مرگ بر اصل ولایت فقیه»، خط بطلانی است بر تمام محاسبات رژیم و اثبات این‌که پاسخِ چوبه‌های دار و بساط اعدام، آتش سرخ قیام است.
خانم مریم رجوی طی پیامی با اشاره به اعدام دو شورشگر دلیر در اصفهان و «ضرورت محاکمهٔ سردمداران رژیم و قضات جنایتکار آن به‌خاطر ۵ دهه جنایت علیه بشریت و نسل‌کشی» تصریح کرد: «رژیم آخوندها با اعدام سبعانه و پی‌درپی زندانیان مجاهد و شورشگران دلیر، مذبوحانه تلاش می‌کند از قیام مردم جلوگیری کند، اما این اعدامها تنها عزم جوانان شورشگر را در مبارزه علیه فاشیسم دینی جزم‌تر می‌کند».
